SINTA

SINTA Pada waktu SMA dulu Guru Sastra Inggris kami mengajak kami menonton film berjudul Dead Poets Society . Ada kata-kata dari film itu yang hingga kini masih terngiang di kepalaku. Bahkan, kata-kata itu pernah menjadi motto hidupku sewaktu remaja. Carpe diem . Seize the day . Bagaimana ya menerjemahkannya dalam Bahasa Indonesia? “Jangan sia-siakan hari ini,” mungkin begitu ya? Pada waktu itu punya motto dalam bahasa asing, apalagi Bahasa Latin, rasanya keren. Aku bikin stiker skotlet bertuliskan “ CARPE DIEM ” dengan warna merah mencolok, lalu aku tempelkan pada bagian samping belakang motor bebekku. Sejujurnya, waktu itu aku tidak begitu paham apa maksud dari kata-kata tersebut. Mengapa kita harus seize the day , di saat hari-hari berjalan dengan lambat sekali; masih ada esok hari, bukan? Yah... aku memakainya semata-mata karena keren saja. Maklumlah, anak remaja yang masih mencari jati diri. Kalau orang tanya, apa motto hidupku, dengan bangga aku akan menjawab, “Carpe diem,” lalu o...

Aku Tresna Sliramu

Here I Love You
-Pablo Neruda-

Here I love you. 
In the dark pines the wind disentangles itself.
The moon glows like phosphorous on the vagrant waters.
Days, all one kind, go chasing each other.

The snow unfurls in dancing figures.
A silver gull slips down from the west.
Sometimes a sail. High, high stars. 
Oh the black cross of a ship.
Alone.

Sometimes I get up early and even my soul is wet.
Far away the sea sounds and resounds.
This is a port.

Here I love you.
Here I love you and the horizon hides you in vain.
I love you still among these cold things.
Sometimes my kisses go on those heavy vessels
that cross the sea towards no arrival.
I see myself forgotten like those old anchors.

The piers sadden when the afternoon moors there.
My life grows tired, hungry to no purpose.
I love what I do not have. You are so far.
My loathing wrestles with the slow twilights.
But night comes and starts to sing to me.

The moon turns its clockwork dream.
The biggest stars look at me with your eyes.
And as I love you, the pines in the wind
want to sing your name with their leaves of wire.




Aku Tresna Sliramu
-Pablo Neruda-
*sinadur neng Basa Jawa dening Padmo Adi

Aku tresna sliramu.
Ing saantaraning tetanduran pinus kang peteng angin pecah.
Wulane ndadari cumlorot sandhuwuring banyu wangi.
Dina-dina, kabeh dina, padha oyak-oyakan.

Udan deres mbabar crita kaya dene penari Karonsih.
Manuk camar perak nunjem saka kulon.
Kala-kala njlajah samodra. Dhuwur, sadhuwur kartika.
Oh salib ireng sandhuwuring kapal.
Ijen.

Nalika subuh aku tangi lan malah suksmaku teles.
Saka kadohan krungu swara samodra, ngimbal-imbali.
Iki pelabuhan.

Aku tresna kowe.
Aku tresna kowe nanging cakrawala ndhelikke sliramu ngono wae.
Aku isih tresna sliramu saantaraning samubarang njekut iki.
Kala-kala ambungku mabur sandhuwuring kapal-kapal gedhe
kang njlajah samodra embuh menyang ngendi.
Jebul awakku dilalekke kaya dene jangkar tuwa.

Pelabuhan iki sedhih nalika surup teka neng kana.
Aku iki uwis kesel, ora nduwe tujuwan urip.
Sing daktresnani ora daknduweni. Kowe adoh.
Rasa gethingku gelut karo surup kang alon teka.
Namung bengi banjur teka lan nembang kanggo aku.

Wulandari miwiti impenku.
Kartika kang paling gedhe nyawang aku nganggo mripatmu.
Lan nalika aku tresna sliramu, tetanduran pinus ing bayu
arep nembangke jenengmu nganggo senar gegodhongan.

Comments